COBI 5764: Supermarine Spitfire Mk.IXe

Over het origineel

De Supermarine Spitfire maakte zijn naam in de Battle of Britain, waar de RAF met dit Britse eenzittersjachtvliegtuig de Luftwaffe bestreed en het toestel dankzij zijn prestaties een hoger overwinning-verliesratio liet zien dan de Hurricane.

Gebouwd

20,351

Ontworpen door R. J. Mitchell bij Supermarine Aviation Works, sinds 1928 onderdeel van Vickers-Armstrong, moest de Spitfire een korteafstand-interceptor met hoge prestaties worden. Mitchell liet de door Beverley Shenstone bedachte elliptische vleugel verder verfijnen met verzonken klinknagels, zodat de doorsnede zo dun mogelijk bleef. Die aanpak was bedoeld om een hogere topsnelheid mogelijk te maken dan bij meerdere tijdgenoten, waaronder de Hawker Hurricane. Het oorspronkelijke ontwerp was berekend op de Rolls-Royce Merlin van 1.030 pk, en Mitchell werkte aan verdere verbeteringen tot zijn dood in 1937; daarna nam Joseph Smith de ontwikkeling over.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog vloog de Spitfire voor de RAF en andere geallieerde luchtmachten vóór, tijdens en na de oorlog, terwijl de Hurricane in de Battle of Britain wel meer sorties vloog. Juist de Spitfire sprak het publiek sterk aan, mede doordat het algemeen als het betere jachtvliegtuig gold. De units die ermee vlogen, hadden bovendien een lagere uitval en een gunstiger verhouding tussen overwinningen en verliezen dan Hurricane-eenheden. Door zijn sterke en aanpasbare basis kon het toestel later met krachtiger Merlins en uiteindelijk ook met Rolls-Royce Griffon-motoren tot 2.340 pk worden uitgerust.

In totaal werden 20.351 Spitfires gebouwd, en de reeks liep van de Mk I tot de Griffon-aangedreven Mk 24. Dankzij die lange ontwikkelingslijn bleef het toestel gedurende zijn hele oorlogscarrière in productie, als de enige Britse jager die onafgebroken tijdens de oorlog werd gebouwd. De prestaties en mogelijkheden namen daardoor merkbaar toe naarmate de verschillende varianten verschenen.

Voor modelbouwers is vooral de slanke, elliptische vleugel met die dunne, snelle lijn een sterk herkenningspunt, omdat juist dat silhouet de Spitfire direct onderscheidt van andere jagers uit de Tweede Wereldoorlog.

Gebaseerd op Wikipedia.