COBI 2423 – Bell UH-1 Huey Iroquois

Over het origineel

Toen de Bell UH-1 Iroquois, beter bekend als de Huey, in maart 1962 voor het eerst in gevechtsdienst kwam, werd het de eerste turbine-aangedreven helikopter die het Amerikaanse leger operationeel inzette.

Lengte

12.77 m

Hoogte

4.39 m

Geproduceerd

16,000

Spanwijdte

14.63 m

Het toestel ontstond begin jaren vijftig uit een Amerikaanse legerbehoefte aan een nieuwe medische evacuatie- en utility-helikopter. Bell Helicopter werkte dat verzoek uit in de Bell 204, die op 20 oktober 1956 voor het eerst vloog en meteen waardering kreeg voor de prestaties van zijn enkele turboshaftmotor ten opzichte van zuigermotor-aangedreven concurrenten. Daarna volgden snelle verbeteringen, omdat er kritiek was op het beschikbare vermogen; Bell leverde al gauw varianten met krachtiger motoren en voerde ook een verlengde versie in, bedoeld om meer troepen te kunnen meenemen.

De Huey werd in Vietnam ingezet voor een breed scala aan taken en groeide daar uit tot een werkpaard van de oorlog. Hij vloog voor algemene ondersteuning, luchtmobiele aanvallen, vrachtvervoer, aeromedische evacuatie, zoek- en reddingsacties, elektronische oorlogsvoering en zelfs grondaanvallen. De ontwikkeling bleef ondertussen doorgaan: van de oorspronkelijke motor met 700 pk naar latere uitvoeringen met 1.400 pk in 1966, plus aanpassingen zoals een volledig aluminium constructie, een rotorrem en alternatieve krachtbronnen. De eerste productieorder betrof 100 HU-1A’s in maart 1960.

In totaal werden er circa 16.000 gebouwd, waarmee het een van de meest geproduceerde militaire helikopters van zijn tijd werd. De oorspronkelijke toestellen zijn inmiddels verdwenen uit actieve dienst, maar de Iroquois bleef lang herkenbaar door zijn compacte romp en brede rotoropzet.

Voor modelbouwers is juist deze combinatie van de slanke romp, de opvallende 14,63 meter rotordiameter en de inzet in Vietnam aantrekkelijk, omdat die heel direct de typische Huey-uitstraling oproept.

Gebaseerd op Wikipedia.