COBI 5895 – F-35B STOVL Lightning II

Over het origineel

In 2001 versloeg de Lockheed Martin X-35 de Boeing X-32 en won zo het Joint Strike Fighter-programma, waaruit de F-35 Lightning II voortkwam als Amerikaans stealth gevechtsvliegtuig.

Lengte

51

Hoogte

4.38 m

Geproduceerd

610

De F-35 werd ontwikkeld als opvolger voor onder meer de F-16 Fighting Falcon, F/A-18 Hornet en de McDonnell Douglas AV-8B Harrier II. Het toestel moest niet alleen luchtverdediging en precisieaanvallen combineren, maar ook elektronische oorlogsvoering en inlichtingen-, observatie- en verkenningstaken. De ontwikkeling werd vooral betaald door de Verenigde Staten, met extra steun van enkele NAVO-lidstaten en Australië. Lockheed Martin trad op als hoofdaannemer, samen met Northrop Grumman en BAE Systems.

Binnen de vloot bestaan drie hoofdvarianten: de F-35A voor conventionele starts en landingen, de F-35B met korte start en verticale landing, en de F-35C voor katapultstart en afremmen op een vliegdekschip. Als supersonische stealth strike fighter wordt het toestel door meerdere luchtmachten ingezet, waaronder de Verenigde Staten, Italië, Japan, Australië, België, Denemarken, Nederland, Noorwegen, Polen, Zuid-Korea en het Verenigd Koninkrijk. Israël gebruikt bovendien de eigen F-35I-variant. In 2025 stonden er 883 toestellen in actieve dienst, waarmee het de vierde meest talrijke militaire vliegtuigfamilie ter wereld is en het meest talrijke stealthvliegtuig.

Tot april 2026 waren 610 exemplaren gebouwd, terwijl het programma bleef groeien ondanks kritiek op de enorme schaal, de complexiteit, de stijgende kosten en vertraagde leveringen. Die vertragingen hingen deels samen met lage aantallen in de initiële productie tijdens de ontwikkeling. Turkije werd in 2019 uit het programma verwijderd.

Voor modelbouwers spreekt vooral de combinatie van een slanke romp van 51 meter en een relatief lage hoogte van 4,38 meter aan, omdat die de kenmerkende stealth-lijnen van de F-35A, F-35B en F-35C sterk laat uitkomen.

Gebaseerd op Wikipedia.