COBI 5823: MiG-17 NATO-code "Fresco

Over het origineel

Toen de productie in 1952 begon, stond de Mikojan-Goerevitsj MiG-17 bekend als een transonische jager die de Sovjet-Unie verder ontwikkelde uit de MiG-15, met als officiële NAVO-naam Fresco.

Lengte

11.36 m

Hoogte

3.8 m

Geproduceerd

10,649

De MiG-17 was bedoeld als een verfijning van een toestel dat al tijdens de Koreaanse Oorlog had gediend, maar het nieuwe ontwerp kwam te laat om daar nog te worden ingezet. De Sovjetontwerpers pasten het toestel aan om sneller en hoger vliegende doelen beter te kunnen benaderen, vooral in een tijd waarin luchtoorlog steeds meer draaide om prestaties rond de geluidsbarrière. Met een lengte van 11,36 meter en een hoogte van 3,8 meter bleef het een relatief compact gevechtsvliegtuig.

Zijn gevechtsdebuut vond plaats in de Tweede Taiwanstraatcrisis van 1958, waarna het toestel wereldwijd door luchtmachten werd gebruikt. In de Vietnamoorlog kregen Noord-Vietnamese piloten er opvallend veel succes mee tegen Amerikaanse jagers en jachtbommenwerpers zoals de F-4 Phantom en de F-105 Thunderchief. Dat succes hing samen met zijn grotere wendbaarheid en met zijn bewapening met kanonnen, terwijl vroege F-4-versies nog zonder boordkanons vlogen.

In totaal werden 10.649 exemplaren gebouwd, wat de MiG-17 tot een van de meest verbreide straaljagers van zijn generatie maakte. Naast Sovjetproductie verscheen hij ook onder licentie in China als de Shenyang J-5 en in Polen als de PZL-Mielec Lim-6. Noord-Korea gebruikt het type zelfs vandaag nog, en het heeft in Azië en het Midden-Oosten gevechtservaring opgedaan.

Voor modelbouwers spreekt de MiG-17 vooral aan door zijn slanke romp, pijlstandvleugels en compacte afmetingen, die in schaal opvallend goed de agressieve houding van dit vroege Koude-Oorlogstoestel vasthouden.

Gebaseerd op Wikipedia.